Heddiw, rydw i am dorri fy addunedau blwyddyn newydd.

Fe fydd o’n teimlo fel sgidiau cerdded yn torri drwy haen o rew ar ben pwll bach bas – crenshan pleserus dan draed, a difrodi’r cyfan cyn i neb arall gael y cyfle. Fi fel arf yn erbyn y pethau delicet, cain yma sy’n siŵr o doddi’n slwj yn y diwedd p’run bynnag. Cyn bod f’addewidion i mi fy hun yn bythefnos oed, rydw i am eu chwalu nhw, yn fendigedig o fwriadol yn fy nghamwedd.